فیلم متری شیش ونیم

متری شیش و نیم

کارگردان: سعید روستایی، تهیه کننده: سید جمال ساداتیان

بازیگران: نوید محمدزاده، پریناز ایزدیار و پیمان معادی

خلاصه داستان: در بزنگاه روزهای سخت شکل گرفته است، روزهایی که اعتیاد و مواد مخدر هم گریبان زندگی مردم این شهر را رها نمیکند.

فیلم داستانش درباره ماموران اداره مبارزه با مواد مخدر است که به سختی به دنبال یافتن مواد فروشی مشهور به نام ناصر خاکباز با بازی نوید محمد زاه هستند. آنها از طریق دستگیری خرده مواد فروشان در پی دستیابی به سرنخی برای رسیدن به ناصر هستند و در این راه اتفاقاتی برایشان میافتد که پیکره اصلی فیلم را میسازد.

در فیلم سینمایی متری شیش و نیم، نوید محمد زاده در نقش یکی از سرکردگان توزیع مواد مخدر ایفای نقش می کند. در این فیلم پیمان معادی در نقش پلیس نقش آفرینی می کند. پریناز ایزدیار در این فیلم در نقش همسر سابق نوید محمد زاده نقش آفرینی می کند.

در شروع فیلم پلیس وارد خانه یکی از خردهفروشها میشود. هربار پس از باز کردن یک در، به دری دیگر میرسد. در همین لحظه نه چهره فرد خردهفروش بلکه سایه او را میبیند. در یک سکانس استاندارد تعقیب و گریز، آن فرد خردهفروش در دل یک گودال میافتد و رویش را با خاک میپوشانند. این صحنه، ضمن اینکه تکان دهنده است و در همان شروع مخاطب را به صندلی میچسباند و او را ترغیب به تماشای ادامه فیلم میکند، سلسله وار بودن روند یافتن این راس هرم را با شکاندن هرکدام از درها یادآور میشود. همچنین از همان ابتدا این خردهفروشِ ابتدای فیلم (و امثال او) را کاملا یک قربانی معرفی میکند که گویی اصلا وجودش برای هیچ کس اهمیتی ندارد و صرفا میخواهند از او به حلقه بعدی برسند. مانند تمام افرادی که در ادامه مورد بازجویی قرار میگیرند تا صرفا حلقه بعدی را لو دهندبارزترین توانایی روستا در طول مسیر فیلمش صحنههایی را به تصویر میکشد که هرلحظه مخاطب را غافل گیر میکنند و سطح تنش را بالا میبرد. بهعنوان نمونه به صحنه بی تفتیش خانه خردهفروشی به نام رضا . اگر ارزش مثبت را برای زن، لو نرفتن موادی که در دامنش قایم کرده است بدانیم و هرچیزی را که لحظه به لحظه به لو رفتن او کمک کند .

ابتدا زن رضا خیلی طبیعی میگوید که خانه را اشتباه آمدهاید ، پلیس باور نمیکند و به زور وارد خانه میشود، هرچه میگردند در وسایل خانه موادی پیدا نمیکنند، تصمیم میگیرند منتظر رضا بمانند، رضا میآید اما جنسی به همراه ندارد ، پلیس در خواست سگ میکند، زن رضا را وارد ماشین میکنند و سگ، او را نمیبیند و پلیس هم به او شکی ندارد چرا که موقع آمدن رضا با جیغ و فریاد سعی دارد به مامورها القا کند که مواد در دستان رضاست . اما ناگهان وقتی سگ بیرون میآید به سراغ زن میرود و مواد را پیدا میکند. درواقع چنین صحنه پردازیهایی حال چه ازطریق کنش و چه ازطریق دیالوگ (بهعنوان نمونه صحنه طولانی دیالوگ گویی بین مرتضی و محسن که در پایان منجر به کتک خوردن محسن به وسیله مرتضی میشود) یکی از عوامل موفقیت سعید روستایی در جذب و درگیر کردن مخاطب با جهان فیلمش است. اما شاید افسوس بزرگ درباره فیلم متری شیش و نیم همین موضوع باشد که در اواخر فیلم، دیگر نه خبری از چنین صحنههایی است و نه خبری از صمد، پلیس فیلم است که به یک باره اواخر فیلم غیب میشود. آن وقت این ایراد وارد است که توالی چنین صحنههایی در پایان به نقطه مشخصی نمیرسد و به یکباره جذابیت فیلم تمام میشود. در پایان ما میمانیم و ترس و لرز از تماشای صحنه اعدام احتمالا برای عبرت گرفتن!

نقدفیلم متری شیش ونیم:

در نقد فیلم متری شیش و نیم باید توجه کرد که فیلم شامل سه بخش است. بخش اول نمایش زشتی و پلشتی اعتیاد و تلاش برای دستگیری مسبب این وضع یعنی ناصر خاکزاد (نوید محمدزاده) میباشد. بخش دوم دستگیری این ساقی اعظم و روند محاکمه اش است و بخش آخر، چرایی اعمال ناصر خاکزاد و در نهایت قصاص وی میباشد.

در نقد فیلم متری شیش و نیم باید گفت که فیلم در این بخشها با دید دوگانه و متناقض آمیزی رو به رو است. در بخش اول، اعتیاد را به زشت ترین شکل و عریان ترین حالت و هولناک ترین مسئله نشان میدهد. معتادینی زاغه نشین، مرده، ترسناک که حتا به زن و بچهی خویش رحم نمیکنند و برای رهایی خویش، مواد را در بدن زن خویش پنهان میسازند و یا فرزند کوچک خود را مجبور میسازند تا جرم حمل جنس را گردن بگیرد تا خود از بازداشت رهایی یابند.

در بخش دوم که دستگیری یکی از عوامل این بدبختی است، ما نگاه ترحم برانگیز کارگردان را به ناصر خاکزاد میبینیم. انتخاب نوید محمدزاده، با توجه به محبوبیتش در بین تماشاگران و سابقهی ذهنی که مخاطب از وی دارد، به این هم ذات پنداری دامن میزند. و اما این مرثیه سرایی برای ناصر خاکزاد، در سومین بخش که روند قصاص وی میباشد، به اوج خود میرسد. به یاد بیاوریم سکانس گفتگویش با وکیل و قاضی که از چرایی اعمال زشت خویش پرده بر میدارد و خود را نه تنها موجودی معصوم برای قاضی جلوه میدهد که حتا برای مخاطب نیز این عقده گشایی دوران کودکی، ترحم برانگیز میشود.